
Familiebedrijf Banis sluit na 127 jaar de deuren
AlgemeenNa 127 jaar is er een einde gekomen aan familiebedrijf Banis. Wat begon als een kleinschalige onderneming groeide uit tot een gerenommeerd verhuis- en opslagbedrijf. De beslissing om de bedrijfsvoering te stoppen is een direct gevolg van sterk stijgende kosten voor de huur van het bedrijfspand en voor elektriciteit.
Ben Banis, de laatste eigenaar van Banis, vertegenwoordigde de vierde generatie. Roland Bosma zou de vijfde generatie worden. “We zitten al sinds 1979 in Almere, eerst op de Steiger en later op de Beemsterweg,” vertelt Banis. Het bedrijf verhuisde in de jaren ’70 van Bussum naar Almere vanwege ruimtegebrek. Opslag groeide in die tijd explosief, wat leidde tot de uitbreiding met meerdere panden in Bussum, Almere en Weesp.
Verandering
Een belangrijke verandering binnen de organisatie vond plaats in 2017, toen het bedrijf te maken kreeg met een faillissement als gevolg van managementproblemen. “Mijn zwager, die destijds directeur was, kreeg een hersenbeschadiging en kon het bedrijf niet meer leiden,” aldus Banis. Het familiebedrijf werd voortgezet, maar verloor het eigendom van het pand. De verkoop van het bedrijfspand aan een vastgoedbelegger bleek later een keerpunt te zijn.
Stijgende kosten
De nieuwe eigenaar verhoogde de huur aanzienlijk. “Onze huurovereenkomst liep op 1 april van dit jaar af en de huur zou bij een nieuw contract stijgen van 135.000 naar 160.000 euro per jaar,” legt Banis uit. Daarnaast liepen de energiekosten door stadsverwarming voor Banis sterk op, waardoor de financiële druk nog verder toenam.
Pogingen om een ander pand te vinden of samenwerkingen met collega-verhuizers aan te gaan liepen op niets uit. “We hebben, hoewel we door onze specifieke wensen om onze bedrijfsvoering door te kunnen zetten al wisten dat het moeilijk zou worden, toch gekeken naar een alternatieve bedrijfsruimte. Maar de huurprijzen van geschikte bedrijfsruimtes die aan al onze wensen en eisen voldoen, of daaraan aangepast konden worden, waren simpelweg te hoog voor ons. “ aldus Banis. Uiteindelijk restte slechts twee opties: doorgaan tot een faillissement onvermijdelijk was of gecontroleerd afbouwen. “We hebben gekozen voor een nette afronding, zodat zowel klanten als medewerkers goed terecht zouden komen.”
Zorgvuldige overdracht
Bij een faillissement zouden klanten slechts drie weken de tijd krijgen om hun opgeslagen spullen op te halen. “Dat wilden we voorkomen,” benadrukt Banis. Er werd een oplossing gevonden voor alle klanten bij collega-bedrijven Holwerda en Van Rooijen, beide net als Banis ook familiebedrijven. “Alle opslag van onze klanten is kosteloos overgegaan naar deze partijen. We vinden het fijn dat we dit konden overdragen aan andere familiebedrijven, dat betekent veel voor ons,” aldus Bosma.
We kijken met een goed gevoel terug op de afgelopen 127 jaar
Ook medewerkers zijn zo goed mogelijk begeleid. “Iedereen wist dat er uitdagingen waren met het pand, daar hebben we nooit een geheim van gemaakt. Collega’s kregen al vroeg in het proces alle vrijheid om in gesprek te gaan met andere bedrijven en zijn gelukkig allemaal goed terechtgekomen,” aldus Bosma. Banis gaat met ‘verhuispensioen’, Bosma gaat aan de slag bij Van Rooijen. “Zo kan ik het opgebouwde klantenbestand blijven bedienen, alleen onder een andere naam.”
Trots
Ondanks het verdriet van de bedrijfsbeëindiging, overheerst een gevoel trots op de manier waarop het werk is afgerond. “Het was een besluit uit noodzaak, niet omdat we er geen zin meer in hadden,” zegt Bosma. “We wilden het op een manier doen waarbij we onszelf in de spiegel kunnen blijven aankijken, en dat is gelukt.” De geschiedenis van Banis leeft voort in de hulpmiddelen en technieken die door de familie zijn ontwikkeld en nu in gebruik zijn genomen bij Holwerda en Van Rooijen.
Dankbaarheid
“We zijn dankbaar voor collega-bedrijven die met ons meedachten, voor klanten die begripvol reageerden en voor het personeel dat een nieuwe plek vond,” aldus Banis. “Het was een emotionele periode, maar we kijken met een goed gevoel terug op de afgelopen 127 jaar.”




